ACUPUNCTURE WAS USED TO TREAT A “BEHAVIOR”/ SACRO-ILIAC JOINT PROBLEM IN A PONY

ABSTRACT

Acupuncture therapy was used to successfully treat what the owners thought to be a behaviour problem. The pelvis (sacro-iliac joint) was treated the first time after which the reflexes of the pelvis (sacro-iliac joint) improved a lot, but were still a bit too slow. The second treatment plan was not realized because the pony had no pain nor a behaviour problem anymore and the child that was riding him was only 6 years old. I thought the pony might get to be too wild when I should treat him a second time. The pony is still doing fine and the treatment was 4 months ago.

HISTORY

An almost 4 year old pony fell over when he jumped a hurdle and bend his neck completely (180°). After about 1½ month he just wanted to walk and if trot or canter were asked he did not want to move anymore. He just abated. They owners asked me to look at the pony because they thought it was a behaviour problem and they wanted me to treat it with acupuncture.

CLINICAL SIGNS/DIAGNOSIS

The complaint is that the pony abates when trot or canter are asked. Walking is the only thing the pony wants to do. The child that is riding the pony (the pony is too small to put an adult or a older child on his back) is only 6 years old and just started riding. The pony has to become 4 years, and is only about 9 months under the sadle. Not an ideal combination and it was unclear if it was a behaviour problem that the young child could not handle or that the pony was in pain because of the fall 1½ month before.

The pony has a Yang personality, is self confident, young (almost 4 years), has an acute problem. He thinks everybody is oke, and during the investigations he is in between easy going and putting things his way. He can get excited and irritated, but this happens only after a long time.

Investigation of the neck showed that the neck could bent without any difficulty to both sides. The spine was not sensitive and bending the body to both sides was easy and normal. The muscles of the back were supple. The lumbar reflex was a bit too slow. The reflex to test the sacro-iliac joint was deviating. If the line along the caudal part of the biceps was followed the reflex slowed down enormously and was too weak. The  bending of the pelvis was almost impossible and could only be done for a few mm’s.There were no deviations to tongue coating or moist. The tongue size was a bit small, a bit too short and the color was a bit pale. There was a bit watery excretion out of the nose (both sides). None of the Back Shu points or Mu Alarm points were sensitive, had a depression, were cold or hot. The smaller and a bit too pale tongue indicate a Qi and/or Blood Deficiency. The clear, watery nasal discharge indicates a Cold pattern.Treatment is aimed to invigorate Qi and Blood and to dispel the Cold.Because of the trauma of the fall the Qi flow is blocked in the sacro-iliac joint , which leads to Qi stagnation (pain) and reduced flexibility of the sacro-iliac joint (stiffness).

The western diagnosis whould be that the sacro-iliac joint was affected. The owners wanted to make as little costs as possible, so a ultrasound examination was not done.

CONVENTIONAL WESTERN TREATMENT

Treatment of the affected saro-iliac joint would be an ultrasound guided injection of the sacro-iliac joint with a corticosteroid (triamcinolone) combined with hyaluron acid after which a 5 day box rest period would be prescribed followed by a slow starting to work again with the riding of long lines and big circles in the beginning and just walking and trot (the first week riding).

ACUPUNCTURE TREATMENT

The pony was treated with acupuncture needles that were left in place for 20 minutes. Acupuncture points that were used are: BL10, BL40, BL27, GB41, ST36, ST40, ST 43, BL17, BL11 and GB39.

ADVICE GIVEN

With respect to riding the advice was given to return the pony gradually to normal riding frequency and intensity over a period of 2  weeks.

FOLLOW UP

I checked the pony after 2 weeks. The pony was doing fine. He was working normally and did not protest anymore if he was asked to  trot or canter. The lumbar reflex was normal. The reflexes of the pelvis (sacro-iliac joint) improved a lot, but were still a bit too slow.  The second treatment plan was not realized because the pony showed no pain nor a “behaviour” problem anymore and the child that  was riding him was only 6 years old. I thought the pony might get to be too wild when I should treat him a second time. There was no  watery discharge from the nose anymore. The pony is still doing fine and the treatment was 4 months ago.

Chronische hoefbevangenheid bij een 18 jaar oude ponymerrie met PPID en EMS

Geschiedenis

De pony, Corrie, was al 2½ maand hoefbevangen, en had de laatste 10 dagen verschrikkelijke pijn in al haar 4 hoeven. Ze lag veel en durfde bijna niet overeind te komen. Als ze stond dan zette ze haar voorbenen ver vooruit. De eigenaren van de pensionstal raden euthanasie aan aan de eigenaren van Corrie. De eigenaren besloten mij als dierenarts erbij te halen. Corrie had PPID (Pituitary Pars Intermedia Dysfunction, de oude benaming is: ziekte van Cushing) en EMS (Equine Metabolic Syndrome). Corrie had hele erge pijn (veel te hoge hartslag, te snelle ademhaling, wijd open gesperde neusgaten, haar voorbenen stonden ver naar voren om de voorkant van haar hoeven te ontlasten, pulsatie en veel te warme hoeven. Haar haar was al ruim 1½ jaar veel te dik en lang. Ze kreeg veel te veel krachtvoer (granen/brokken), en had grote vetophopingen in haar hals, rug, tot naast de staart.

Afbeelding

Corrie na plaatsing straal ondersteuning en pijnstiller

Afbeelding

Corrie tijdens 1e keer bekappen na de hoefbevangenheid


Intermezzo

Zowel bij PPID als bij EMS kan als complicatie hoefbevangenheid optreden. Paarden hangen met hun hoefbeen in de hoefwand vast. Bij hoefbevangenheid laat de “lijm” tussen het hoefbeen en de hoefwand los en het hoefbeen kan dan gaan bewegen in de hoef. De buigspieren/-pezen zijn sterker dan de strekspieren/-pezen, dus wordt er aan de achterkant van het been harder getrokken dan aan de voorkant waardoor het hoefbeen kan kantelen in de hoef en het zelfs mogelijk is dat de punt van het hoefbeen door de bodem van de hoef (de zool) gaat. Dit leidt tot de extreme voetpijn bij hoefbevangenheid. Het is ook mogelijk dat het hele hoefbeen zakt, maar dit laatste was bij Corrie niet het geval.

Behandeling

Corrie is onmiddellijk op straalbeen ondersteuners (frogpads) geplaatst, en heeft een pijnstiller gekregen (’s avonds bij mijn 1e bezoek).

Mijn advies was absolute boxrust, en geen krachtvoer of gras geven, wel voldoende goede kwaliteit hooi (liefst 2e snede), aangevuld met vitaminen en mineralen korrels (met zo weinig mogelijk, liefst geen suiker of melasse, en een beetje met heel veel water aangelengde bietenpulp. Met medicatie voor PPID en EMS is de volgende dag gestart. De pijnstiller is langzaam afgebouwd en hoefde na 2½ week niet meer gegeven te worden. Met de medicatie tegen insuline resistentie (Metformine) is na ongeveer 4 weken gestopt (beste resultaten zijn er in de eerste weken) en werd 2x per dag toegediend. PPID is behandeld met Pergolide, wat Corrie levenslang zal moeten krijgen, en met Enoxaparine (een laag moleculair heparine) injecties (1x per dag, 7 dagen) om bloedstolsels te helpen afbreken en vorming van bloedstolsels te voorkomen.

De deken is de 2e dag van Corrie afgehaald, met zo’n dikke vacht (PPID) is een deken echt niet nodig en is alleen maar zeer oncomfortabel voor een pony die het toch al te warm heeft.

Na 1 maand is de hoefsmid geweest om de ijzers eraf te halen en de hoeven te bekappen.

Na 1½ maand kon Corrie met een anti-graas masker de piste en wei weer op (einde absolute boxrust), en na een kleine 2 maanden kon er weer op Corrie gereden worden, langzaam opgebouwd, eerst alleen stap en draf, lange lijnen, grote voltes en 20 min en dit is langzaam opgevoerd. Na 2½ maand begon Corrie haar veel te dikke en lange haren te verliezen en voelde zich zelfs zo goed dat ze in februari al voor de eerste keer hengstig werd. Corrie is verhuist naar haar eigenaren, heeft 4 gewone ijzers onder en wordt in de piste en buiten gereden. Voer is en blijft: hooi, vitaminen en mineralen korrels, bietenpulp (gemengd met water!!). Medicatie is en blijft: Pergolide.

Afbeelding

Corrie na 1½ maand boxrust weer naar buiten

Afbeelding

Corrie begint haar dikke vacht na ruim 2 maanden te verliezen